ปลานวลจันทร์ (Small Scale Mud Carp)

ปลานวลจันทร์ มีชื่อเป็นภาษาอีสานว่า “พอน” และ “พรวน” ในภาษาเขมร และจัดเป็นปลาประจำจังหวัดสุรินทร์ เช่นเดียวกับปลาแกง (C. multitorella) ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกันที่เป็นปลาประจำจังหวัดเลย อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน มีรูปร่างลำตัวเรียวยาวทรงกระบอก  ลำตัวค่อนข้างกลม  หัวโต ปากและตาเล็ก เกล็ดเล็ก  สีของ ลำตัวมีตั้งแต่สีส้มปนเทา จนถึงน้ำตาลปนสีขาวเงิน ท้องสีขาว ครีบหลัง ครีบหางเป็นสีน้ำตาลปนเทา มีขนาดความยาวประมาณ 20 – 30  เซนติเมตร ปลาในเขตลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาจะมีหัวและลำตัวสีเงินอมเหลืองทอง ส่วนปลาในลุ่มแม่น้ำโขงจะ เป็นสีชมพู ครีบหลังยกสูง  ครีบหางเว้าลึก ครีบก้นเล็ก

ลักษณะนิสัย :

ปราดเปรียวว่องไว ไม่ค่อยอยู่นิ่ง อดทน เลี้ยงง่าย ชอบว่ายอยู่บริเวณพื้นน้ำ มักพบอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ และหลบซ่อน ตัวอาศัยอยู่ตามรากไม้หรือโขดหิน    พบในแม่น้ำเจ้าพระยาตั้งแต่อยุธยาจนถึงนครสวรรค์ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ชายแดนติดต่อแม่น้ำโขง เป็นปลาที่กินอาหารไม่เลือก กินได้ทั้งพืช กุ้ง แมลงและตัวอ่อนของแมลง

หมายตกปลา :

• นวลจันทร์ฟิชชิ่งปาร์ค  บริการบ่อตกปลา สวนอาหาร คาราโอเกะ อุปกรณ์ตกปลา และเหยื่อตกปลาทุกชนิด เปิดบริการทุกวัน ไม่เว้นวันหยุด ค่าบริการ 100 บาทต่อวัน ติดต่อ นายไพบูลย์ โทร. 02-3607574  ข้อมูลเพิ่มเติม http://datasearch.fishdata.net/park/detail/34
• เขื่อนแก่งกระจาน
• เขื่อนศรีนครินทร์
• อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ ทั่วทุกพื้นของประเทศ

เทคนิคตกปลา :

 ปลานวลจันทร์ ส่วนมากตัวเบ็ดจะเกี่ยวจมูก  น้อย ครับที่จะเข้าไปในปาก พยายามหงายคมเบ็ดให้โผล่มาเยอะๆ ส่วนตัวผมแล้วเบ็ดที่ผมใช้ผูกกับตะกร้อ 2 ตัวบน และ 2 ตัวล่าง ให้สายยาวประมาณ 3 นิ้ว ทิ้งตัวเบ็ดตัวสุดท้ายจากตะกร้อ อีก 1 ตัว ยาวประมาณ 1 คีบนิ้วมือ

สูตรตกปลานวลจันทร์ :

ขนมปังป่นละเอียด (แนะนำไพริน) + รำร่อนละเอียด(หาซื้อยากครับ ให้ร่อนเอาเอง) ในอัตราส่วน 1:1

หลังจากปั้นเหยื่อแล้วแนะนำให้ใช้หัวเชื้อกลิ่นมะลิ หยดเล็กน้อย (เหยื่อหนึ่งกำปั้น ต่อ 1-2 หยด)

เหยื่อปลานวลจันทร์ ที่ดีนั้นต้องมีกลิ่น และออกรสเปรี้ยวนำ โดยให้ทำการผสมเหยื่อตกปลาค้างคืนทิ้งไว้ 2-3 วัน ให้เริ่มมีราขึ้น ปลาชนิดนี้จะโปรดปรานเป็นพิเศษ

คันเบ็ดและรอกที่แนะนำ :

ปลานวลจันทร์มีไซต์ไม่ใหญ่มากนัก คันเบ็ดและรอกโดยทั่วๆ ไปตามท้องตลาดสามารถนำมาใช้ตกปลาชนิดนี้ได้ เป็นอย่างดี ซึ่งโดยที่นิยมแล้วมักจะมีขนาด

• คันเบ็ด 5-7 ฟุต คัน Light-Medium ไม่อ่อนไม่แข็งจนเกินไป
• รอกสปินนิ่ง หรือ เบทคาสติ้ง ก็สามารถใช้ได้แล้วแต่ความถนัดของผู้ตก

ปลายี่สก (Seven-striped barb)

ปลายี่สก ปลาน้ำจืดที่จัดอยู่ในกลุ่มปลาเกล็ดขนาดใหญ่เป็นอันดับสองของไทย มีหัวค่อนข้างโต มีหนวดสั้น 1 คู่ อยู่มุมปากบน ปากเล็กยืดหดได้ อยู่คล้อยลงมาใต้ส่วนหัว สีของลำตัวเหลือง มีแถบสีดำ 7 แถบ พาดไปตามความยาวของ ลำตัว แถบสีดำเหล่านี้จะพาดอยู่ระหว่างรอยต่อของเกล็ด ตาสีแดง ครีบทุกครีบสีชมพู จากหลายข้อมูลมีการประมาณไว้ว่า ปลายี่สกไทย เคยมีรายงานพบขนาดใหญ่น้ำหนักกว่า 50 กิโลกรัม แต่น่าเศร้าที่สถิติปลาน้ำจืดขนาดใหญ่ มหึมาของสายพันธุ์นั้นๆ มักเป็นเรื่องราวในอดีต

ลักษณะนิสัย :
พบปลายี่สกอาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ ที่พื้นท้องน้ำมีกรวดทราย ระดับน้ำลึก 5-10 เมตร น้ำเย็นใสสะอาด จืดสนิทและเป็นบริเวณที่น้ำไหล วังน้ำกว้างและมีกระแสน้ำไหลวน ลูกปลาจะไปรวมกันอยู่เป็นฝูงตรงบริเวณที่เป็นอ่าวและเป็นพื้นโคลน หนาประมาณ 10-20 เซนติเมตร
พอถึงเดือนตุลาคม ปลาจะเริ่มว่ายทวนขึ้นไปเหนือน้ำเพื่อวางไข่ และจะกลับถิ่นเดิมในเดือนพฤษภาคมหรือพอน้ำเริ่มมีระดับสูงขึ้น ปลายี่สกจะพากันไปอาศัยตามห้วยวังที่มีน้ำลึก กระแสน้ำไหลคดเคี้ยว พื้นดินเป็นดินทรายและกรวดหิน เป็นท้องทุ่ง (คุ้ง) หรือวังน้ำที่กว้างใหญ่ใกล้เขาสงบ น้ำใสสะอาด ลึกตั้งแต่ 5-10 เมตร หมุนเวียนอยู่อย่างนี้ตลอดมา การกินอาหารจะเป็นลักษณะดูดอาหารเข้าปาก โดยกินอยู่กับที่

หมายตกปลายี่สก :

• เขื่อนแก่งกระจาน (อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี)
• เขื่อนศรีนครินทร์ (อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี)
• แม่น้ำแคว (จังหวัดกาญจนบุรี)
• เขื่อน และอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ทั่วทุกภาคของประเทศ

คันเบ็ดและรอกที่แนะนำ :

• คันเบ็ด ควรใช้คันเบ็ดที่มีความยาวตั้งแต่ 5-8 ฟุต ขึ้นไป และควรเลือกใช้คันที่มีความยืดยุ่นระดับกลาง ไม่อ่อนและไม่แข็งเกินไป (Medium, Medium-Heavy) เนื่องจากปลาชนิดนี้มีขนาดค่อนข้างใหญ่ หากใช้คันเบ็ดที่เล็กกว่านี้จะลำบากในการงัดปลาเข้าฝั่ง หรือสู้แรงปลาไม่ไหวทำให้ปลาพาสายไปติดกับสวะใต้น้ำเสียก่อน และเนื่องจากบริเวณปากปลาชนิดนี้ค่อนข้างที่จะอ่อน เปราะบาง ง่ายต่อการฉีกขาด หากใช้คันเบ็ดแข็งเกินไป ปากปลาจะฉีกซึ่งทำให้หลุดได้ง่าย
• สาย สายที่ใช้อยู่ระหว่าง 15-20 ปอนด์ โดยที่ควรจะเลือกใช้สายที่มีสีสันกลมกลืนกับน้ำ ไม่สะดุดตา สายอ่อน ไม่กระด้าง ควรกลมกลืนกับน้ำให้ได้มากที่สุด
• ขอเบ็ด ควรเลือกใช้เบ็ดเบอร์ 8-10 (แนะนำยี่ห้อ gamakatsu ) และควรเลือกใช้เบ็ดชุดในการตกปลาชนิดนี้ ในชุดประกอบไปด้วยตัวขอเบ็ด 3-5 หรือมากกว่า ตามความเหมาะสม ตะกร้อเหยื่อล่อ และเม็ดโฟม
• รอก สำหรับรอกตกปลาชนิดนี้สามารถเลือกใช้ได้ทั้ง เบทส์ และ สปินนิ่ง

เหยื่อตกปลายี่สก :

เหยื่อตกปลายี่สก เหยื่อที่ดีนั้นจะต้องมีกลิ่นหืน ยิ่งมีกลิ่นหืนมายิ่งเป็นผลดี (ใกล้บูด) ได้ผลดีที่สุดคือเหยื่อผสมจากรำป่น ขนมปังป่น เป็นต้น (ผสมทิ้งไว้ค้างคืน เผื่อให้มีกลิ่นหืนตามต้องการ)

เทคนิคตกปลายี่สก :

• เทคนิกการตกปลายี่สก ที่ได้ผลดีที่สุดจะเป็นการตกหน้าดิน (การตกปลาหน้าดิน หมายถึง การปล่อยเหยื่อให้อยู่ในบริเวณพื้นดินใต้พิวน้ำ อาจจะเป็นลักษณะกองกับพื้อน หรือลอยเหนือผืนดินใต้น้ำเล็กน้อย) โดยลักษณะเหยื่อที่อยู่ใต้น้ำนั้นจะละลาย และจะรวมกันอยู่เป็นกองๆ ซึ่งปลาชนิดจะกินเหยื่อยโดยการดูดอาหารเข้าปากเมื่อปลาดูดกองเหยื่อเข้าปาก ก็จะติดเบ็ดในทันที ในจังหวะนี้ต้องชิงจังหวะตวัดคันเบ็ดให้ทัน เพื่อให้ตัวเบ็ดฝากเข้าไปในปากปลามากขึ้น

ปลากราย (Spotted Featherback)

ปลากราย เป็นปลาน้ำจืดที่มีรูปร่างแปลกกว่าปลาอื่น คือ ลำตัวด้านข้างแบนมาก ท้องแบนเป็นสันมีหนามแหลมแข็งฝังอยู่เป็นคู่ ๆ จำนวนหลายคู่ จะงอยปากสั้นทู่ นัยน์ตาเล็ก ปากกว้างมาก มุมปากอยู่เลยขอบหลังลูกตา ฃในตัวเต็มวัยส่วนหน้าผากจะหักโค้ง ส่วนหลังจึงโก่งสูง มีฟันเล็กและแหลมอยู่บนขากรรไกรทั้งสองข้าง ในวัยอ่อนมีสีเป็นลายเสือคล้ายปลาสลาด แต่จะเปลี่ยนเป็นสีเทาเงิน และมีจุดดวงสีดำขอบสีขาวเรียงเป็นแถวที่ฐานครีบก้น จำนวน 3-200 จุด
ในวงการตกปลา ปลากรายจัดเป็นปลาเกมส์อีกชนิดหนึ่ง ที่กำลังเป็นที่นิยมสำหรับผู้ชื่นชอบการตกปลาด้วยเหยื่อปลอม

พฤติกรรมปลากราย :

• มักอาศัยในบริเวณที่มีกิ่งไม้ใต้น้ำหรือพืชน้ำค่อนข้างหนาแน่น อยู่เป็นฝูงเล็ก ปลากรายชอบผุดขึ้นมาทำเสียงที่ผิวน้ำแล้วม้วนตัวกลับให้เห็นข้างสีเงินขาว แมลงน้ำ ลูกกุ้ง ปลาผิวน้ำตัวเล็ก ๆ เช่น กระทุงเหว เสือ ซิว และสร้อย

ถิ่นอาศัย/หมายตกปลากราย :

• เขื่อนแก่งกระจาน (อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี)
• เขื่อนศรีนครินทร์ (อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี)
• เขื่อน และอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ทั่วทุกภาคของประเทศ
• พบทั่วไปตามแม่น้ำ ลำคลอง หนอง บึง ทุกลุ่มแม่น้ำและแหล่งน้ำสำคัญใน ประเทศไทย

คันเบ็ดและรอกที่แนะนำ :

• คันเบ็ด ควรใช้คันเบ็ดที่มีความยาวตั้งแต่ 5-8 ฟุต ขึ้นไป และควรเลือกใช้คันที่มีความยืดยุ่นระดับกลาง ค่อนข้างอ่อน (Light-Medium) เนื่องจากปลาชนิดนี้มีขนาดค่อนข้างใหญ่ หากใช้คันเบ็ดที่เล็กกว่านี้จะลำบากในการงัดปลาเข้าฝั่ง หรือสู้แรงปลาไม่ไหวทำให้ปลาพาสายไปติดกับสวะใต้น้ำเสียก่อน และเนื่องจากบริเวณปากปลาชนิดนี้ค่อนข้างที่จะอ่อน เปราะบาง ง่ายต่อการฉีกขาด หากใช้คันเบ็ดแข็งเกินไป ปากปลาจะฉีกซึ่งทำให้หลุดได้ง่าย
• สาย สายที่ใช้อยู่ระหว่าง 8-12 ปอนด์ โดยที่สายหน้า ควรจะเป็นสายลีดประมาณ 2 ศอก เนื่องจากครีบหน้าท้องของปลาชนิดนี้คมมาก สามารถตัดสายธรรมดาขาดได้ง่ายๆ ขณะที่สายตึง
• ขอเบ็ด ควรเลือกใช้เบ็ดเบอร์ 7-9 สำหรับเหยื่อกุ้ง และ เบอร์ 6-7 สำหรับลูกปลาซิว ควรเลือกใช้เบ็ดเดี่ยวตกปลาชนิดนี้
• รอก สำหรับรอกตกปลาชนิดนี้สามารถเลือกใช้ได้ทั้ง เบทส์ และ สปินนิ่ง

เหยื่อตกปลากราย :

• กุ้ง
• ปลาซิวปลาสร้อย
• เหยื่อปลอมใต้น้ำ

เทคนิคการตกปลากราย :

เทคนิคการตกปลากราย มี 2 เทคนิคดังนี้

• การตกปลากรายโดยใช้เหยื่อสด หากใช้เหยื่อสด ควรเว้นระยะห่างระหว่าง ตะกั่ว และปลายเบ็ด 1-2 ศอก เพื่อความพริ้วไหวของเหยื่อสด ซึ่งทำให้เป็นจุดสังเกตุให้เหยื่อเรามีความน่าสนใจมากขึ้น โดยการเกี่ยวเหยื่อให้เบามือระวังเหยื่อลาโลกไปซะก่อนปลากรายจะมากิน
• การตกปลากรายโดยใช้เหยื่อปลอม ควรใช้เหยื่อปลอมขนาดไม่ใช่มาก และสะท้อนแสงได้ดีเมื่ออยู่ใต้น้ำ เหยื่อปลอมควรเป็นชนิดน้ำลึก

และเทคนิคพิเศษด้วยการใช้ทุ่น

• การตกปลากรายโดยการใช้ทุ่น กรณีน้ำไม่ลึกมาก ให้ทำชุดปลายสายเหมือนกับตกหน้าดินแต่เอาตะกั่วออกแล้ว เพิ่มทุ่นลอยใบเล็กๆเข้าไปแทนเอาขนาดแค่พอพยุงเหยื่อได้ก้อพอ(ทุ่นใหญ่มากจะ ต้านน้ำ ปลาจะคายเหยื่อซะก่อน) ตั้งไลน์ลึกจากผิวน้ำประมาณ3ฟุต

ปลาช่อน ( Common Snakehead )

ปลาช่อน ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีส่วนหัวค่อนข้างโต รูปร่างทรงกระบอกยาว ครีบหางเรียวปลายมน ปากกว้าง ภายในปากมีฟันเขี้ยวบนเพดาน ลำตัวสีคล้ำอมมะกอกหรือน้ำตาลอ่อน มีลายเส้นทแยงสีคล้ำตลอดทั้งลำตัว 6-7 เส้น ด้านท้องสีจางตัดกับด้านบน ครีบสีคล้ำมีขอบสีเหลืองอ่อน ครีบท้องจาง มีขนาดลำตัวประมาณ 30-40 เซนติเมตร ใหญ่สุดได้ถึง 1 เมตร

โดยปลาช่อน ชนิดนี้มีความพิเศษไปกว่าปลาช่อนชนิดอื่น ๆ คือ สามารถแถกไถตัวคืบคลานไปบนบกเพื่อหาที่อยู่ใหม่ได้ รวมทั้งสามารถหลบอยู่ใต้ดินในฤดูฝนแล้งเพื่อรอฝนมาได้เป็นแรมเดือน โดยสะสมพลังงานและไขมันไว้ ที่เรียกว่า “ปลาช่อนจำศีล“ พบอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำทั่วประเทศไทย พบไปจนถึงเอเชียใต้, พม่าและอินโดนีเซีย นิยมนำมาบริโภค ปรุงเป็นอาหารได้หลากหลายทั้งสดและตากแห้ง เป็นปลาน้ำจืดเศรษฐกิจที่สำคัญจนอาจเรียกได้ว่าเป็นปลาน้ำจืดเศรษฐกิจอันดับ หนึ่งเลี้ยงได้ทั้งในบ่อและกระชังตามริมแม่น้ำ นอกจากนี้ยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย โดยเฉพาะตัวที่สีกลายเป็นสีเผือกหรือปลาที่พิการตัวสั้นกว่าปกติ

ปลาช่อนในบางพื้นที่ เช่น ที่จังหวัดสิงห์บุรี ขึ้นชื่อมาก ที่เรียกว่า “ปลาช่อนแม่ลา” มีประเพณีพื้นถิ่นคือเทศกาลกินปลา

ปลาช่อน มีชื่อเรียกตามภาษาถิ่นในแต่ละภาคว่า “หลิม” ในภาษาเหนือ “ค้อ” หรือ “ก๊วน” ในภาษาอีสาน เป็นต้น

พฤติกรรม ลักษณะนิสัย :

โดยพื้นฐานนิสัยของปลาช่อน จะเป็นปลาที่รักสันโดด เป็นปลาล่าเหยื่อที่ขี้ตระหนกตกใจมาก ไม่ดุร้าย ซึ่งในฤดูผสมพันธุ์ และช่วงวางไข่ หรือมีลูกอ่อน (ปลาช่อนลูกครอก) จะดุร้ายบ้าง ซึ่งจะเป็นการขับไล่ศัตรูของลูกครอกเท่านั้น ปลาช่อนเป็นปลาที่มีความอดทนสูงมาก ในการล่าเหยื่อ สามารถอดทนรอจนเหยื่อตายใจ เพราะฉะนั้นสำหรับ การตกปลาช่อน ทุกท่านต้องใจเย็นเป็นพิเศษ

หมายตกปลาช่อน :
ปลาช่อน เป็นปลาที่อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำตามธรรมชาติ ซึ่งพบได้ทั่วไปตามแม่น้ำลำคลองขนาดเล็ก รวมไปถึงแม่น้ำ อ่างเก็บน้ำ และเขื่อนขนาดใหญ่ สำหรับท่านที่ต้องการตกปลาช่อน  สามารถตกได้ตามแหล่งน้ำธรรมชาติทั่วๆ ไป หรือ หมายตกปลาช่อน หลักๆ ดังนี้

• เขื่อนแก่งกระจาน อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบูรณ์
• เขื่อนศรีนครินทร์หรือเขื่อนเจ้าเณร อำเภอศรีสวัสดิ์ จังหวัดกาญจนบุรี 
• เขื่อนเขาแหลมหรือเขื่อนวชิราลงกรณ์  จังหวัดกาญจนบุรี
• อ่างเก็บน้ำจักรพงษ์ อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
• เขื่อนรัชชประภา หรือ เขื่อนเชี่ยวหลาน อำเภอพนม จังหวัดสุราษฏร์ธานี
• เขื่อนลำมูลบน อ.ครบุรี จังหวัดนครราชสีมา
• เขื่อนลำแชะ อ.ครบุรี จ.นครราชสีมา
• เขื่อนแม่งัด อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
• เขื่อนแม่กวง อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่
• เขื่อนภูมิพล อำเภอสามเงา จังหวัดตาก
• อื่นๆ ตามแหล่งน้ำธรรมชาติทั่วทุกภาคของไทย

เทคนิคการตกปลาช่อน :

การตกปลาช่อน ที่เป็นที่นิยมในปัจจุบัน จะมีวิธีการตกปลาช่อนมี วิธี หลักๆ ดังนี้

1. การตกปลาช่อนใต้น้ำ ซึ่งเป็นวิธีการตีเหยื่อปลอมใต้น้ำ ซึ่งจะมีระดับความลึกแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับเหยื่อปลอมนั้นๆ เทคนิคในการตีเหยื่อปลอมเพื่อตกปลาช่อนนั้น ต้องใจเย็นเป็นพิเศษ ไม่ควรตีเหยื่อยซ้ำจุดเดิมบ่อยครั้งจนเกินไป เนื่องจากจะทำให้ปลาชนิดนี้รำคาญและว่ายหนีไป สิ่งที่พึงคำนึง ต้องคำนึงถึง Action ของเหยื่อปลอมใต้น้ำ ซึ่งจะต้องทำให้ดูเหมือนปลาจริงๆ ที่แหวกว่ายอยู่ ไม่ช้าและเร็วจนเกินไป
2. กาตกปลาช่อนผิวน้ำ โดยส่วนมากจะใช้เหยื่อปลอมที่เรียกว่า Popper ที่มีรูปร่างทั้งกบ ปลา และรูปร่างเป็นแมลงที่น่าสนใจ

คันเบ็ดและรอกที่แนะนำ :

• คันเบ็ด ควรเป็นคันที่มีเวทที่ค่อนข้างกลาง-ใหญ่นะครับ โดยส่วนมากมักใช้เวทประมาณ20-40 LB และรอกควรเป็นรอกที่มีกำลังเบรคสูงๆ และ มีความลื่นค่อนข้างมาก เพื่อให้เราสามารถส่งเหยื่อออกไปให้ถึงจุดที่ปลาขึ้นจิบได้
• สายที่ ใช้ ควรทนทานหน่อยนะครับ หากใช้สายเอ็น ก็ควรเลือกที่มีประสิทธิภาพทนแรงดึงกระชากได้ดี หากเลือกเป็นสายPE ก็สามารถใส่ได้ถึง PE3-6 กันเรย  แต่หากเรามีชุดขนาดกลางๆอยู่แล้ว ก็สามารถช้งานได้นะครับ แต่เพียงคุณจัดชุด รอก คัน สาย ให้มีความแหมาะสมกัน ก็เพียงพอแล้วครับ หากปลาใหญ่เข้าฉวย ก็ไม่ต้องกลัวครับ ค่อยๆเล่นค่อยๆประคองไปครับ ใจเย็นๆเดี่ยวปลามันเหนื่อยมันก็ยอมเราเองแหล่ะครับ

ปลากระสูบ (Hampala barb)

เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีรูปร่างคล้ายปลาตะเพียน แต่ด้านข้างลำตัวมีแถบขวางบริเวณใต้ครีบหลังลงมาถึงท้อง ในปลาขนาดเล็กมีแถบ 2 แถบที่กลางลำตัวและโคนหาง และมีแถบใต้ตาด้วย ครีบมีสีคล้ำแดงเรื่อ ขอบบนและขอบล่างของครีบหางมีแถบสีคล้ำ มีขนาดใหญ่กว่าปลากระสูบจุดซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน คือ สามารถยาวได้ถึง 30 เซนติเมตร หรือ 70 เซนติเมตร ซึ่งเป็นขนาดใหญ่เต็มที่ พบมากในแม่น้ำโขง และพบบ้างในแม่น้ำเจ้าพระยา ปลากระสูบเป็นปลากินเนื้อ จัดเป็นปลานักล่าชนิดหนึ่ง มักไล่จับปลาขนาดเล็ก เช่น ปลาซิว ปลาวัยอ่อน รวมถึงแมลงน้ำต่าง ๆ ในแม่น้ำและหนองบึงต่างๆ เป็นที่นิยมของนักตกปลาทั้งมืออาชีพและมือสมัครเล่นโดยใช้เหยื่อปลอม บริโภคด้วยการปรุงสด หรือทำปลาร้า ปลาส้ม เป็นต้น และยังเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้อีกด้วย

เป็นปลาที่ว่องไว ปราดเปรียวและตื่นตกใจง่าย โดยทั่วไปมีนิสัยก้าวร้าวไม่เหมาะที่จะนำมาเลี้ยงรวมกับชนิดอื่นเพราะแม้แต่พวกเดียวกันเอง ถ้ามีขนาดแตกต่างกันหากนำมาเลี้ยงรวมกันจะกัดกันเอง สำหรับการสืบพันธุ์ไม่ปรากฏในรายงาน

สำหรับชนิดของปลากระสูบที่พบในประเทศมีด้วยกันดังต่อไปนี้ครับ

1. กระสูบขีด
2. กรสูบจุด
3. กระสูบพม่า

คันเบ็ดและรอกที่แนะนำ :

• คันเบ็ดและรอก ใช้ได้ทั้งชุดสปินนิ่งและเบทคาสติ้ง เลือกใช้ได้ตามความถนัด ซึ่งควรจะเป็นรอกและคันเบ็ดที่มีน้ำหนักเบา และกระทัดรัด สามารถตีเหยื่อในมุมแคบๆ ได้
• สายเอ็น เลือกใช้ได้ตั้งแต่ 8 – 16 ปอนด์ก็เพียงพอ ลีดเดอร์ ใช้สายเอ็นไนลอนธรรมดาขนาดใหญ่กว่า สายเอ็น 1 – 2 เท่า หรือไม่ใช้ก็ได้ครับ

เหยื่อตกปลากระสูบ :
แบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลักๆ ดังนี้

• เหยื่อปลอม การใช้เหยื่อปลอมในการตกปลากระสูบจะสามารถใช้ได้ทุกชนิด ซึ่งขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมของหมายตกปลากระสูบครับ หากตกปลากระสูบน้ำไหล กระสูบจะโปรดปราเหยื่อผิวน้ำเป็นพิเศษ เช่น ป๊อบเปอร์ กบกระโดด เป็นต้น สำหรับตกปลากระสูบน้ำนิ่ง เช่นเขื่อน หรือแม่น้ำขนาดใหญ่ เหยื่อปลอมดำน้ำจะใช้ได้ดีกว่า
• เหยื่อเป็น การใช้เหยื่อเป็นในการตกปลากระสูบนั้น จะเป็นเหยื่อเป็นโดยทั่วๆ ไปครับ กุ้ง ลูกปลาตัวเล็กๆ เป็นต้น วิธีการตกใช้ลักษณะการตกแบบหน้าดิน

แหล่งตกปลากระสูบที่นิยม

• แม่น้ำแคว (กาญจนบุรี)
• เขื่อนแก่งกระจาน (เพชรบุรี)
• อ่างเก็บน้ำจักรพงษ์ (ปราจีนบุรี)
• เขื่อนศรีนครินทร์

วิธีการตกปลากระสูบ
 เมื่อ อุปกรณ์พร้อม  เรามาดูกันว่าเราจะทำอย่างไร ตกปลาที่ไหนถึงจะมีโอกาสได้ตัวใต้น้ำกัน อย่างที่บอกไปแล้วนะครับปลากระสูบเป็นปลาล่าเหยื่อซึ่งจะไล่ลูกปลา โดยปลากระสูบเองมักจะไล่เหยื่อจากใต้น้ำ เราเลยขอแนะนำการตกปลากระสูบแบบง่าย ๆ  คือการปล่อยเหยื่อลงไปให้ถึงพื้นเลยนะครับ จะปล่อยลงไปตรง ๆ ก็ได้  เมื่อตีเหยื่อออกไปแล้วให้เราทนรอ ให้เหยื่อจมลงไปในน้ำสักระดับหนึ่ง จากนั้นก็ให้ลากเหยื่อมาด้วยความเร็ว ถ้าบริเวณนั้นมีปลากระสูบอยู่ละก็บอกได้เลยครับว่าโอกาสมีสูง แล้วถ้าที่หมายนั้นมีปลากระสูบไล่ลูกปลาอยู่แล้วละก็ให้เราตีเหยื่อได้เลย บริเวณที่ปลากระสูบกำลังไล่เหยื่อ จากนั้นรอให้เหยื่อจมแล้วลากกลับมาครับ  แบบนี้จะมีโอกาสสูงขึ้นไปอีกเพราะเป็นเวลาที่ปลากระสูบตื่นตัวทำให้ปลา กระสูบมาไล่เหยื่อเราแล้วก็ฮุบเหยื่อในที่สุด

การตกปลากระสูบตกได้หลายแบบ แยกได้มี 2 แบบดังนี้คือ
1. กระสูบน้ำไหล นิยมกินเหยื่อผิวน้ำเป็นหลักครับแนะนำให้ใช้เหยื่อผิวน้ำ
2. กระสูบน้ำนิ่ง นิยมใช้เหยื่อดำน้ำ รับรองมีตัวเป็นได้แน่นอน

 อื่นๆ : ปลากระสูบขีดมีชื่อเรียกทางภาษาอีสานว่า “สูบ”, “สูด”, “สิก” หรือ “ขม” เป็นต้น

เมนูปลากระสูบ :

 ปลากระสูบเป็นปลาวงศ์ตระกูลเดียวกับปลาตะเพียร ซึ่งจะมีก้างระหว่างลำตัวเยอะ ในการนำมาปรุงอาหาร ส่วนใหญ่จะทำการบั้งตลอดแนวตัวปลาเพื่อให้ง่ายต่อการรับประทาน

ปลาสลาด (Grey featherback)

ปลาสลาด (ปลาฉลาด, ปลาตอง, ปลาหางแพน, ปลาวางอ่อน)  เป็นปลาน้ำจืดที่มีรูปร่างคล้ายปลากรายแต่มีขนาดเล็กกว่า ไม่มีจุดสีดำที่ครีบก้น ลำตัวมีสีขาวปนเทา ครีบหลังและครีบอกมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบท้องมีขนาดเล็กมาก ครีบก้นและครีบหางเชื่อมติดกันเป็นแผ่นเดียว โดยทั่วไปมีขนาดความยาว 15 – 20 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดเท่าเคยพบมีความยาวถึง 30 เซนติเมตร ปลาสลาดเป็นปลาที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง และนิยมนำเนื้อไปทำทอดมันแทนเนื้อปลากรายซึ่งมีราคาแพงกว่าได้ นอกจากนี้ยังแปรรูปเป็นอาหารอื่น ๆ ได้อีก เช่น ลูกชิ้นสับนก หรือรมควัน เป็นต้น และยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีก โดยเฉพาะปลาที่กลายสีเป็นสีเผือก

อาหารตามธรรมชาติ
อาหารได้แก่ ลูกปลา ลูกกุ้ง ลูกปลา สัตว์น้ำขนาดเล็ก

พฤติกรรม, อุปนิสัย
ขี้อาย ตื่นตกใจง่าย ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ และหลบพักตามตอไม้หรือซอกหิน ไม่ชอบแสงสว่างมาก ออกหากินในเวลากลางคืน โดยชอบผุดขึ้นมาฮุบอากาศทำเสียงที่ผิวน้ำและม้วนตัวกลับให้เห็นด้านข้างขาว คล้ายสีเงิน

หมายตกปลาสลาด
พบในแม่น้ำคลองทั่วไปของทุกภาคของไทย  อ่างเก็บน้ำทั่วทุกพื้นที่ของประเทศไทย

เทคนิคการตกปลาสลาด
-เนื่องจากนิสัยการกินอาหารของปลาสลาดนั้นจะเป็นการพุ่งชาร์จเหยื่อใต้น้ำ หน้าดิน ดังนั้นการตกปลาสลาดที่ดีที่สุดต้องมีการคำนวณถึงความลึกของน้ำ โดยเหยื่อที่อยู่ใต้น้ำจะต้องลอยอยู่ห่างจากพื้นดินใต้น้ำราวๆ 1-3 ศอก โดยการใช้ทุ่นเป็นตัวกำหนดให้เหยื่อยลอยอยู่บริเวณหน้าดินใต้น้ำ (ลักษณะจะต้องไม่กองอยู่กับพื้นใต้น้ำ) นอกจากทุ่นจะเป็นตัวกำหนดระดับความลึกแล้ว ยังทำหน้าที่ทำให้เหยื่อดูเหมือนมีชีวิตอีกด้วย
-ตกแบบการหยกเบ็ด(คือการดึงเบ็ดขึ้นลงให้เหยื่อถึงพื้นดินนะ ปลามันถึงจะกินเบ็ดเร็วดีกว่าวางไว้เฉยๆ) ให้ดูตรงที่มันขึ้นบ่อยๆจากนั้นก็ตกเลย ปลามันอยู่ตรงนั้นแหละครับ

เหยื่อตกปลาสลาด
กุ้งฝอย, ใส้เดือนแดงๆตัวเล็ก(จะหาได้ง่าย) ,ปลาซิว,ไส้ปี,อ้ายโม่งหรือลูกแมลงปอเด็ดสุดปลาสลาดเห็นแล้วเหมือนโดนเสนห์ยาแฝด แต่หายากต้องหาตอนหน้าร้อนเท่านั้น

อุปกรณ์ที่ต้องใช้ในการตกปลาสลาด
คันเบ็ด : คันเบ็ด 6-8 ฟุต ต้องปลายอ่อนเท่านั้น
รอกตกปลา : รอกสปิ่นนิ่ง หรือ เบทส์ ตามความถนัด
สาย : 10-15 ปอนด์ พร้อมทุ่นลอยน้ำ
ชุดขอเบ็ด : เบ็ดเดี่ยว (เบ็ดตัวเดียว)

ปลาเปคู

ปลาเปคู หรือ ปลาคู้ หรือที่นิยมเรียกกันในเชิงการเกษตรว่า ปลาจาระเม็ดน้ำจืด  ปลาเปคูเป็นปลาต่างถิ่นจากแม่น้ำอเมซอน มีฟันที่แข็งแรงและแหลมคม ถูกนำเข้ามาเลี้ยงเป็นปลาเศรษฐกิจ แต่ไม่เป็นที่นิยม หลังจากมีการนำมาปล่อย ปลาชนิดนี้สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ทุกสภาพน้ำและเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว และกินอาหารทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นพืชและสัตว์  ปลาเปคูนั้นจะมีรูปร่างคล้ายปลาปิรีนยาแต่ตัวโตกว่า โดยอาจยาวได้ถึง 80-110 เซนติเมตร และหนักได้เกือบ 40 กิโลกรัม ข้อแตกต่างของปลาเปคูกับปลาปิรันยาคือ และมีพฤติกรรมที่ต่างกัน คือ ปลาปิรันยาจะกินแต่เนื้อเพียงอย่างเดียวแต่ปลาเปคูจะกินได้ทั้งพืชและสัตว์  ฟันและกรามล่างจะไม่ยื่นยาวออกมาจนเห็นได้ชัด

ลักษณะนิสัย
นิสัยของปลาเปคู นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ โดยเฉพาะพืชเช่นเมล็ดพืชหรือลูกไม้ที่ล่วงหล่นจากต้น โดยจะไปรอกินถึงบริเวณผิวน้ำเลยทีเดียว จัดเป็นปลากินไม่เลือกและไม่เลือกกิน ด้วยนิสัยที่กินไม่เลือกบางครั้งก็ไปกัดชาวบ้านบ้างจนได้รับฉายาว่า “ปลากัดไข่”

หมายตกปลาเปคู
สามารถพบได้ตามแหล่งน้ำธรรมชาติ แต่พบได้ไม่มากนัก แนะนำทางเลือกสำหรับนักตกปลาหากจะตกปลาเปคูให้ไปตกตามบ่อตกปลา จะหาง่ายกว่าครับ

เทคนิคตกปลาเปคู
สามารถตกได้ทั้งหน้าดิน และตีเหยื่อปลอม

คันเบ็ดและรอกที่แนะนำ
รอกตกปลา สามารถใช้ได้ทั้ง สปินนิ่ง และ เบทแคสติ้ง ที่รองรับแรงเบรคขนาด 10Kg ขึ้นไป (แนะนำ)
คันเบ็ดตกปลา ควรใช้คันบเบ็ดระดับกลาง หรือหนักไปทางเฮฟวี่ (Medium-Heavy)
สายเอ็นที่ใช้ 15-20 ปอนด์ และหน้าเบ็ดควรใช้ PE

เหยื่อตกปลาเปคู
ปลาเปคูเป็นปลาที่กินไม่เลือกกินได้ทุกอย่าง อะไรก็ตามที่ตกทับฝูงมัน มันกินหมด ให้ลองสังเกตุว่าเจ้าของบ่อเขาใช้เหยื่ออะไรเลี้ยงมัน แต่เหยื่อที่นิยมตกปลาเปคูนั้นได้แก่ ตับไก่ หัวใจไก่ ไส้เดือน ลูกปลา ปลาสด ปลาหมึกแห้ง ขนมปัง ไส้กรอก,ลูกชิ้น รำกับกล้วย กล้วยไข่สุกเกี่ยวเบ็ดทุ่นลอย  ไก่สด  หมู  เนื้อปลาสด เหยื่อปลอม จิ๊ก ป๊อบเปอร์ ฯลฯ